Янка Купала

З-за далёку, з-пад усходу
Віхар мчыцца ў непагоду,
      Байкі сее маладыя;
      Думка чуе, думка ные...

Ціха... Бачце... штось віднее,
Льецца нейкая надзея,
      Штосьці едзе з новым сватам,
      З новым шлюбам з хаты ў хату...

Скінь лахманец непазорны,
Пыл згані з аконцаў чорны,
      Пыл змяці хутчэй з аконца, —
      Шэпні-клікні: сонца! сонца!..

Быццам з песняй, быццам з ласкай
З чараўніцкай нейкай казкай,
      З-за далёку, з-пад усходу
      Віхар мчыцца ў непагоду...