Аратаму

Сярэдняя: 3 (2 галасоў)
Ну, годзе ўжо спаці! глянь: светла ўжо ў хаце,
       Вясна заглядае ў акно;
Ужо птушка свяргоча, ўжо лісцік шапоча,
       Цябе шнур чакае даўно.

Хай сошка крывая, кабылка худая
       I ты сам, крывы і худы,
Пацягнуцца ў поле, на тое прыволле,
       На тыя прадзедаў сляды.

Ты — пан, ты — багаты, ты — сіла, араты!
       Ты ў крыўду не даўся б другім.
Знай, шмат каму трэба з тваёй працы хлеба,
       Дый сам ты галодзен зусім...

Дык выпрамся ж трошку, дый жыва за сошку,
       Ды ў поле — к вялікай арбе!
Бач, можа, і долю ў няўродлівым полі
       Ты выараш, братка, сабе...

Хай злыдні над намі скрыгочуць зубамі
       Любі сваю ніву, свой край
I, колькі ёсць сілы, да самай магілы
       Ары, барануй, засявай!..

Апошнiя водгукi

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі