Вечарніца

Сярэдняя: 5 (1 голас)
                                І хоць дасць мне доля ў дамавіне месца, —
                                Устане цень з зямлі мой, на крыж
                                                                                  абапрэцца
                                 I ў той бок глядзеці будзе век нязводна,
                                 Дзе ляжаць загоны Беларусі роднай.

                                                                            Янка КУПАЛА

Над дахамі гмахаў адна Вечарніца
Блішчэла ў смузе вечаровай, калі
Самому сабе я падаўся чужынцам,
Самотным чужынцам на роднай зямлі.

I скрушна шапталі мне дрэвы: «Юнача,
Ты дробная трэска ад той грамады,
Што пнулася нечага тут перайначыць,
I марна сышла, і растала, як дым...»

Я слухаў, зайздросячы гмахам халодным,
Жадаючы толькі адно — скамянець,
I раптам убачыў я цень, што нязводна,
Ахутаны смуткам, глядзіць на мяне.

I ў цьмяным абліччы пазнаў я: Купала!
У поглядзе ясным, празрыстым да дна...
Наўкол Вечарніцы з сінечы адталай
Выходзілі зоркі — плылі давідна.

Алег Мінкін
Air Jordan VI 6 Shoes

З Янкам Купалам

Сярэдняя: 3 (2 галасоў)
І хвалы ў жыцці нам перапала, I схілялі часам галаву... На вясёлай вуліцы Купалы У высокім доме я жыву. Клён сваёй вяршалінай зялёнай Да акна майго не дастае. Кнігі зіхацяць з паліц зашклёных, Мэбля хваліць якасці свае. Век жыві спакойна ды разумна. Не, не так. На сэрцы — неспакой: Пішам пра сучаснікаў мы сумна — Траскатня ці жвачка са слязой. Гэта лёгка вершыкі з рыданнем Напісаць пра смерць і лес глухі Ці забрацца ў казкі і паданні — Тут беспамылковыя шляхі. Наш герой цяпер не ў цёмным лесе, Трэба новы вобраз і настрой. Б'ешся, б'ешся, а ў радок не лезе Нават самы просценькі герой. Ён-то просты, ды складаней тэма — У якую мы забеглі даль! Беларускі хлопец ля мартэна Чарадзеем ходзіць, варыць сталь. А далей глядзі — дзяўчаткі тыя Дваццаць вёснаў ходзяць па зямлі, А ужо іх рукі залатыя Больш паловы Мінска узвялі. Пэўна, рана мы сябе запёрлі Паміж кніг; і з вёсак, дзе раслі, Рана збеглі; рана атраслі З ботаў пыл... I вязне песня ў горле. Я жыву на вуліцы Купалы, I яго таполя мне відна. Ён пісаў з нягаснучым запалам Да апошняй іскаркі, да дна. Вечна ў руху. Жартаваў заўсёды: «Пад ляжачы камень не бяжыць...» Ён з народа выйшаў, жыў з народам I ў народзе вечна будзе жыць. А у нас пра наступ ды пра росквіт Вершы льюцца шэраю ракой... Адшукаю сцежку да бярозкі, Выцякае Прыпяць з-пад якой. Зноў пачну адгэтуль... Крокам сталым Хай ідуць цяпер за днямі дні. I са мною будзе сам Купала — Мудры і суровы праваднік. Пімен ПанчанкаNEW NIKE SHOES

Купала

Сярэдняя: 4.7 (16 галасоў)
Зноў прыйшла і у хмельныя травы упала. І маўклівым туманам панікла ў журбе. Маладая, як колісь загадка, Купала, Што праз тысячы год сёння сніцца табе? Мо ў дыханні тваім – нашых продкаў вяртанне, Што трывожнай зямлі сагравае спакой? Можа, хмельная смага зямнога кахання Засцілае няўтольную душу смугой? У купальскае ночы – бяздонныя вочы. Заварожаць паглядам у соннай смузе. І гараць у цішы агнём лёгкім, прарочым Свечкамі зоркі на цёплай вадзе. А з дзявочай рукі, нібы з самага сэрца, Пачуўшы ўначы прызначэнне сваё, Вянок утрапёна на водмель сарвецца – І скажа Купала, дзе шчасце маё. Няўмольная Лада са мной засмуткуе. Бо знае прароцтвы ў сваёй варажбе: На Купалле мой любы заручыць другую – Мой вянок утапіўся ў купальскай журбе. Ніна АксёнчыкZoom Kobe Venomenon VI 6

В интернет-магазине http://watchtown.ru продаются оригинальные швейцарские наручные часы.

Як нас знаходзяць

-

Апошнiя водгукi

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі