А яна...

Сярэдняя: 4.8 (13 галасоў)
Гэткім шчырым каханнем яе атуліў, З гэткай ласкай глядзеў ў яе сумныя вочы, — Як і сонца не туліць расквечаных ніў, Як і зоры людзям не ўглядаюцца ўночы! Так пясціў, так галубіў галубку, яе, Так цяпліў сваім сэрцам сірочым ёй грудзі, — Як і маці не песціць дзіцё — як спаўе, Як і вогнішча ззябнутых грэці не будзе! Столькі песень над песнямі ёй я напеў, Столькі думак злажыў аб ёй важных, таёмных, — Як і бор гэтак з ветрам шумець не шумеў, Як і век гэткіх дум не злажыў для патомных! Гэткі ў сэрцы сваім збудаваў ёй пасад I такую ўзлажыў ёй з кахання карону, — Як і неба з зямлёю, на божы загад, Не прыдбаюць такіх ні кароны, ні трону! Так уславіў яе ў славу сонца і зор, Так маліўся дзень-ноч к ёй мальбою нябёсаў, — Як і мудрасць не ўславіць ўсясвету прастор, Як і каня не моліцца ўлетку да росаў! Утварыў з яе шчасце з-пад шчасцяў сваё — Чарадзейную княжну з аповесці дзіўнай, I пад ногі ёй кінуў жыццё сваё ўсё... . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . А яна?.. А яна была толькі... дзяўчына!..Adidas Yeezy

Бацькаўшчына

Сярэдняя: 4.2 (28 галасоў)
З зямлёй і небам звязывае мяне ніць — Неразарваная веквечна павуціна: Зямля мяне галубіць, як вернага сына, А сонца мне душу не кідае туліць, Яшчэ ў калысцы я наўчыўся з песень сніць Аб гэтых блізкіх мне, а цесных так мясцінах: Што роднай нівы я мільённая часціна, Што зоркі роднай ў сэрцы мне іскрынка тліць. Так Бацькаўшчыну я здабыў сабе без злосці, Узрос з яе й чужых з яе не скінуў косці, Грудзьмі тулюсь к ёй, як да матчыных грудзей. I калі здзекуецца нада мною хтосьці — Над Бацькаўшчынай здзекваецца ён маей, Калі ж над ёй — мяне тым крыўдзіць найцяжэй.Nike Shox TLX 0018

Вясна 1915-ая

Сярэдняя: 4.5 (6 галасоў)
Дык вось жа як прыйшла яна — жаданая вясна — У кароне з зелені і кветак, з пошаптам бяроз! Ядыная з паміж былых сясцёр сваіх яна: Не развясельвае душы і не ўцірае слёз. Не росы зіхацяцца брыльянцістыя на ёй, Не росамі палеткі збожны свенціць на зямлі, А йрдзіцца ўся гарачаю чырвонаю крывёй, Крывёй палошча ўсходы, што ўзышлі і... не ўзышлі! Не з сонцам выйшла блаславіць аратага арбу, Не сонцам туліцца да скрыўджаных сяліб і хат, А грознымі пажарамі распачала сяўбу, Пажарамі-зніштожаннем святкуе свята свят! Не выйшаў сейбіт на загон, як ён калісь ішоў, Каб з верай і надзеяй кінуць зерне на прыплод, — А сее... от, абы!.. бо сеяць звык ён з прадвякоў, Хоць і не знае, хто пажне, хто з'есць яго ўмалот. I хаты майскім дзераўцом не ўмаіў селянін, Як прадзеды умайвалі, як вучыць абычай... Спытай: Чаму аб спадчыне бацькоў забыў так сын? Адкажа: Ведама — жалобу носіць наскі край! Перапалохана кабеціна з дзяцьмі на шлях Ідзе штодзень пад крыж і пазірае ўдаль; Прагледзела ўжо вочы — ўсё ж надзея тліць ў грудзях, Праслухала і вушы ўжо, а слухае на жаль... Дзяўчына, распусціўшы косы, вылецела ў бор I, прытуліўшысь к дрэву, песню жудкую пяе, — Ні то падладжываючыся пад хаўтурны хор, Ні то спраўляючы ў бары заручыны свае. А бусел, што на пірамідах зімку зімаваў, А лета летаваць у любы край свой прыляцеў, — Здзівіўся, пасмутнеў... сваёй мясціны не спазнаў I не знайшоў гнязда свайго, што летась яшчэ меў. Адно балюе баль звяр'ё з сну збуджана ў лясах, Пажывы на пабоішчах скрозь маючы ўдаволь, Ды груганы, што костачкі збіраюць па палях, Не пашкадуюць, што жылі ў такі ўсясветны боль. Ды вось жа як прыйшла вясна жаданая на свет, Калоцячы, як ліпай, змучанай зямлёй да дна. Крывёй, пажарам, пошасцяй — людзям яе прывет, А надпіс на яе агнёвым знамені: В а й н а!New Arrivals

На moscow-stom.ru можно узнать стоимость платной детской стоматологии в Москве.

Як нас знаходзяць

-

Апошнiя водгукi

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі