Беларускія сыны

Сярэдняя: 5 (12 галасоў)
Па беларускім бітым шляху,
Б'ючы ў кайданавы званы,
Брыдзе чужынец, а з ім побач
Хто?
      —  Беларускія сыны!

У беларускім вольным краі,
З ярэмнай збрыўшы стараны,
Царыць чужынец, а ў паслугах
Хто?
      —  Беларускія сыны!

Над беларускай беднай хатай,
Як полка вырвана з труны,
Вісіць чужы сцяг, а трымае
Хто?
      —  Беларускія сыны!

У Беларусі спеў чужацкі,
Як над касцямі грутаны,
Крумцяць чужынцы, а іх складам
Хто?
      —  Беларускія сыны!

На беларускім буйным полі
З вясны да новае вясны
Растуць крыжы, а пад крыжамі
Хто?
      — Беларускія сыны!
adidas Yeezy kaufen

Ваяк

Сярэдняя: 4.7 (20 галасоў)
Сеў ваяк на каня, Ў рукі ўзяў востры меч I пусціўся дадня Пашукаць, каго сеч. Немалы ехаў час, — Не сустрэўся нідзе, Аж напроці якраз Вораг войска вядзе. У яго старану Гмін вядзе на грабеж; Перайшлі баразну – Пагранічны рубеж. Схамянуўся ваяк, Кроў зайграла ў грудзёх: Сціснуў меч у руках, Конь памчаў з усіх ног. Наляцеў, як пярун, На разбойніцкі зброд; Запусціў меч-кладун, — Сцеражыся, народ. Б'е агонь з дзецюка, Косіць голавы з плеч, Не здрыгнецца рука, Не тупеецца меч. Тысячу ўжо лягло, Ўжо другую сячэ, А праціўнік на зло Войска больш валачэ. Гэй, трымайся, дружок! Не дрыгні ў барацьбе: Жджэ пахвалы вянок, Жджэ дзяўчына цябе! На бяду захацеў Дзеўку ўспомніць ваяк, — Меч з рукі паляцеў, Сам зваліўся наўзнак. Рухнуў побач і конь — Разам жыў, разам лёг; Неба ясная тонь Свой паслала палог. Спіць ваяк з доляй сам, Над ім птушка пяе, А дзяўчыне няўцям, Што памёр праз яе.Mens Trainers

Восень

Сярэдняя: 4 (52 галасоў)
Села пад пушчаю Восень, Вочы ўтаропіўшы ўдаль; Жаль ёй павяўшых дакосін, Спетых дажынак ёй жаль. Пацеры шчыра шапоча, Нудную шэпча мальбу; Творыць паціху уночы Свету сваю варажбу. Склікала вецер і хмары, Кожнаму дзела дала: Вецер завыў на папары, З хмары павісла імгла. Вецер, убраўшыся ў сілы, Лесам, як вехцем, трасе, Крыж вырывае з магілы, Круціць салому ў страсе. Хмара, упіўшыся морам, Хвошча і хвошча дажджом, Плача нязмераным горам, Жаліць душу, як нажом. Вецер і хмара дахаты Просяцца, лезуць смалой: Вецер дзьме ў комін заўзята, Хмара лье ў вокны залой. Ў шчылінах свіст не сціхае, Муціць, варожыць, кляне, Як бы жывы хто ўздыхае Ў слёзнай паўяве, паўсне. Мокрыя каплі на шыбах Плюскаюць, хлюпчуць, бубняць, Быццам людцоў у сялібах Мецяць патопай даняць. — Скуль вы? Што трэба вам, госці, Зваў вас які гаспадар? — З хаты пытаецца хтосьці Буйнага ветру і хмар. — Восень сюды вам за кару Выгнала нас на папас! — Гэтакі вецер і хмара Кідаюць хаце адказ. I ўзноў завыў вецер жудка, Дождж пачаў сцёбаць сільней... А там пад пушчай ціхутка Моліцца Восень далей. Знізвае пацеры Восень, Вочы ўтаропіўшы ўдаль, Жаль ёй павяўшых дакосін, Спетых дажынак ёй жаль.New Balance

Rostwood термоясень террасная доска термососна.

Як нас знаходзяць

-

Апошнiя водгукi

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі