Адповедзь

Сярэдняя: 5 (2 галасоў)
Вы, паны, мяне з песняй к сабе прызываеце, — Майго люду апець справядлівую справу; Рай, ніколі няснёны, вы мне адкрываеце: Знайду, кажаце, ў гэтым і долю, і славу... Шумна вецер пяе песню дзікую, жвавую Над зямлёй, злітай потам людскім і крывёю; Не ганюся, паночкі, ой не, я за славаю: Чую — доля не ўзыдзе мне светлай зарою. Чую я, чуе сэрца маё жаласлівае, Душа ные, а болем здымаюцца грудзі: Як радзіўся, ішло ўсё са мной нешчаслівае, — Не пацешылі ў смутку і добрыя людзі. Мяне маці мая не пацешыла родная: Над калыскай пяяла аб цяжкай нядолі; Яе песням зіма ўтаравала нягодная Віхар гэтыя песні разносіў па полі. Як падрос, дужы стаў, пазнаў свет, не пацешыла Мяне моладасць, поўная зводных надзеяў: Холад, голад, бяду на маіх плячах вешала, Ласк за гора сваё з ёй не бачыў нідзе я. Не было для мяне на куце месца вольнага, На маю беднату паглядала з насмешкай, У парозе было маё месца, бяздольнага, За парогам калючкамі слалася сцежка. Не пясцілі мяне ручкі дзевачак белыя, Не шаптала мне слоўцаў сардэчных каханне; Як пустэльнік, забыты людзьмі, я дні цэлыя Жыву так і маркочуся з рання да рання. Як цыган той, па свеце век цэлы бадзяюся Без прытоння, без родненькай, цёпленькай хаткі; Над чужой працай з сіл маладых выбіваюся, Светлай веры у будучнасць нікнуць астаткі. Так, паночкі, у будучу славу не верыцца, I пустых абяцанак мне слухаць няміла; А што ў сэрцы маім і душы цяпер дзеецца, Буду пець, громка пець, пакуль возьме магіла. Буду пець не за славу, праз вас абяцаную; Буду пець, бо люблю свайго краю паляны. Буду пець, бо люблю сваю песню загнаную; Буду пець, бо мне дар гэты доляй пасланы.Air Jordan VIII 8 Shoes

Вы кажаце...

Сярэдняя: 4.7 (3 галасоў)

 

Вы кажаце: надта пяю я нявесела,

Пацехаў нiякiх не бачу ў людзей...

Пакiньце смяяцца! Вас праўда не ўсцешыла,

Няпраўды ж не знаю ў душы я сваей.

 

Як пеў я дагэтуль, так пець не сцураюся,

Жальбою маркоцячы песню сваю;

Я ў долю народа свайго узiраюся

I толькi аб гэтым для вас тут пяю.

 

Няхай свет пазнае ўсе песнi бяздольнiка,

Хай вораг-мучыцель дрыжыць з праўды слоў,

Быць вольным хай родзяцца думкi ў нявольнiка,

Хай быць чалавекам захоча брат мой.

New Balance

Дзве долі

Сярэдняя: 5 (4 галасоў)
Расце бяроза серад поля, Ўдалі ад лесу, сіратой; Жыве пясняр з сваёй нядоляй, З сваёй маркотнаю душой. Ваюе з бурамі бяроза, Мароз, слата сячэ яе; Пясняр з няпраўдай б'ецца ў слёзах, За ўсіх цярпіць, для ўсіх пяе. З бярозкі свежыя галіны Віхор зрывае, коціць ўдаль, А песняровы думкі-гімны Ламочыць крыўда, гора, жаль. Жыла бярозка, годзе жыці: Сячэ на дровы дрывасек... Ідзе пясняр пад дзёрн злажыці Сваю галованьку навек. Бярозка ў печы ўжо вуглямі... Дымы пад неба ўжо бягуць; Памёр пясняр, забыт людзямі, А песню ўсе яго пяюць.Adidas sneakers

Як нас знаходзяць

-

Апошнiя водгукi

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі