А яна...

Сярэдняя: 4.8 (13 галасоў)
Гэткім шчырым каханнем яе атуліў, З гэткай ласкай глядзеў ў яе сумныя вочы, — Як і сонца не туліць расквечаных ніў, Як і зоры людзям не ўглядаюцца ўночы! Так пясціў, так галубіў галубку, яе, Так цяпліў сваім сэрцам сірочым ёй грудзі, — Як і маці не песціць дзіцё — як спаўе, Як і вогнішча ззябнутых грэці не будзе! Столькі песень над песнямі ёй я напеў, Столькі думак злажыў аб ёй важных, таёмных, — Як і бор гэтак з ветрам шумець не шумеў, Як і век гэткіх дум не злажыў для патомных! Гэткі ў сэрцы сваім збудаваў ёй пасад I такую ўзлажыў ёй з кахання карону, — Як і неба з зямлёю, на божы загад, Не прыдбаюць такіх ні кароны, ні трону! Так уславіў яе ў славу сонца і зор, Так маліўся дзень-ноч к ёй мальбою нябёсаў, — Як і мудрасць не ўславіць ўсясвету прастор, Як і каня не моліцца ўлетку да росаў! Утварыў з яе шчасце з-пад шчасцяў сваё — Чарадзейную княжну з аповесці дзіўнай, I пад ногі ёй кінуў жыццё сваё ўсё... . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . А яна?.. А яна была толькі... дзяўчына!..Adidas Yeezy

Абнімі...

Сярэдняя: 4.8 (4 галасоў)
Абнімі ты мяне, маладая, Абніманнем гарачым, агністым, Дый памчымся ад краю да краю Вольнай думкай па свеце цярністым. Ў дзень вясёлы мы сонцам пякучым Заіскрымся ў нябесным прасторы, З ветрам-сокалам душы заручым, Ў пушчу-лес упляцём загаворы. Ўночы сумнаю зоркаю глянем На сады, на амшэлыя хаты; Чары-сон навядзём заклінаннем, Вышлем росы брыльянтныя ў сваты. Узалоцімся ў светлыя слёзы, Ў слёзы-іскры забраных загонаў; Снегам-пухам зардзімся ў марозы, Ўлетку кветкай зайграем чырвонай. Адну песню дзень, ночка хай грае Нам, сіротам, па свеце цярністым... Абнімі ты мяне, маладая, Абніманнем гарачым, агністым.Nike Zoom All Out Flyknit

Ваяк

Сярэдняя: 4.7 (20 галасоў)
Сеў ваяк на каня, Ў рукі ўзяў востры меч I пусціўся дадня Пашукаць, каго сеч. Немалы ехаў час, — Не сустрэўся нідзе, Аж напроці якраз Вораг войска вядзе. У яго старану Гмін вядзе на грабеж; Перайшлі баразну – Пагранічны рубеж. Схамянуўся ваяк, Кроў зайграла ў грудзёх: Сціснуў меч у руках, Конь памчаў з усіх ног. Наляцеў, як пярун, На разбойніцкі зброд; Запусціў меч-кладун, — Сцеражыся, народ. Б'е агонь з дзецюка, Косіць голавы з плеч, Не здрыгнецца рука, Не тупеецца меч. Тысячу ўжо лягло, Ўжо другую сячэ, А праціўнік на зло Войска больш валачэ. Гэй, трымайся, дружок! Не дрыгні ў барацьбе: Жджэ пахвалы вянок, Жджэ дзяўчына цябе! На бяду захацеў Дзеўку ўспомніць ваяк, — Меч з рукі паляцеў, Сам зваліўся наўзнак. Рухнуў побач і конь — Разам жыў, разам лёг; Неба ясная тонь Свой паслала палог. Спіць ваяк з доляй сам, Над ім птушка пяе, А дзяўчыне няўцям, Што памёр праз яе.Mens Trainers

Як нас знаходзяць

-

Апошнiя водгукi

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі