Каму вас, песні?

Сярэдняя: 5 (1 голас)

Каму вас, песні, я нясмелы
Тут буду пець, снаваць з душы,
З душы няшчаснай, набалелай,
Аж змучан, згіну дзе ў глушы?

Ці для тых цёмных, нешчаслівых,
Што не патрапяць прачытаць,
Ці для тых светлых, а зласлівых,
Што не захочуць вас і знаць?

О! веру, веру, што загнаны
Мяне не здрадзіць мой народ,
Але ён цёмны й акаваны,
I бедны думак яго ўзлёт.

I вы, душы маёй тварэнні,
Ў нязнанні будзеце марнець;
Таптаць вас будуць без сумлення,
Пацук рукопісі патнець.

Аж нейкі ўчоны моль з прыпадку
Натрапіць, з пылу абтрасе,
Пачне чытаць вас ад пачатку
З-пад акуляраў на насе.

Прагледзе й скажа: «Матар'ялу,
Каб прасачыці быт людзей
На Беларусі, тут нямала;
Жаль толькі, што няма усей,

Усей рукопісі панурай.
Хвалько паэта, знаць, не раз
Цаніць даваў яе для шчураў;
А шчуры – спраўджана і ў нас –

Істоты подлыя, нізкія, –
Пяўцоў ім думкі не ў карысць;
Ім праў навукі хоць якія,
Дабро чужое рады грызць.

Ды ўсе ж рукопісі я гэтай
Так не астаўлю і вазьму, –
Аб ёй і кім быў той паэта,
Складу артыкул па-свайму.

Часць вершаў ў друку апыніцца,
Не знішчаць мышы іх зусім;
Пясняр «з народа» ўзвесяліцца,
Што ё ў газетах і аб ім»...

Так будзе думаць моль вучоны
І рэшты аркушаў шукаць.
........................................
Спалі вас, песні, дым чырвоны,
Чым мае гэткі лёс спаткаць!

http://durdona.net/ скачать музыку шохрух океан - shoxrux okean скачать музыку. Скачать скачать программы для вконтакте.

Як нас знаходзяць

-

Апошнiя водгукi

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі