Мужык і вужака

Сярэдняя: 3.3 (9 галасоў)
Раз неяк зімовай парой
Мужык сеч бярвенне пайшоў
I ў лесе пад елкай гнілой
Вужаку чуць з духам знайшоў.

Ён з добрага сэрца ў мароз,
Як толькі вужаку наўрэў,
Узяў і да хаты прынес,
На печы ў цяпле адагрэў.

Адхухала гадзіну печ,
Кусацца паўзе к мужыку,
Але той давай яе сеч,
Узяўшы тапор у руку.

На смерць ён гадзюку засек,
Шпурхнуў, дзе больш снегу мяло,
I згінула ў снегу навек,
Навек за няўдзячнасць і зло.
               ______

Навуку тут маем у том,
Ёсць прыклад такі для людзей:
Што хто за дабро плаціць злом, —
Як гадзіна, сам прападзе.
З польскай — А. Міцкевіча

Як нас знаходзяць

  • https://yandex.ru/clck/jsredir?from=yandex.ru%3Bsearch%3Bweb%3B%3B&text=&etext=1831.sHgA8ma1GGtefay7McDc0OWyvGheHklRPOxDigGsM-B1w_mRZr4opHC2Jwhw4kTx.5e19d85cf6ff4045c2185ae36f1fdbbba9016e58&uuid=&state=_BLhILn4SxNIvvL0W45KSic66uCIg23qh8iRG98qeIXmeppkgUc0YM1sNxN_KHOPADPyHdOKa1Y&data=UlNrNmk5WktYejR0eWJFYk1LdmtxaW83WER2SDg5Rnoxc1BPQVZOUlZ2NFphc1dobDFnQWpESEJFeWZ0TU5haDNzdzFWN3I0eDdnckxyWExlZDVJS1UyMlFpcnVyM2RwblpKZVBsM2dkbjZQMXhkY3Y4NTZYcGtsWlZhWHBvQTM&b64e=2&sign=16faa0e03272190324c44c312ec313ae&keyno=0&cst=AiuY0DBWFJ7IXge4WdYJQaYgAYq7JarrMf_rHsm5ekDK8vfUavYHf6uy4_wTaeIWc5Z74hcm7fY3yZWiW57hj459NDfwd_FhbWGD6UZtAvu0rf8vAwtvKeYZ3GZNqH-_KWh7VLBXZ8tEvDO88M_WiLJFn1bAL4Fz&ref=orjY4mGPRjk5boDnW0uvlrrd71vZw9kp5uQozpMtKCV-bB70LKhDfJH_OMu3eNVT8EjQWhOYFbjvh39gRUSCSyaLiYZmDGOkIlTnHMRmcu78TtqXOnXox7c4hbdmeag6&l10n=ru&cts=1530064627478&mc=0

Апошнiя водгукi

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі